Dat Patry in dit boek vooral met economische en sociologische argumenten komt is in eerste instantie onverwacht. Van Patry, een van de meest gezaghebbende auteursrechtengeleerden in de VS en tegenwoordig Senior Copyright Counsel voor Google (hij heeft dit boek op persoonlijke titel geschreven) had ik in eerste instantie een meer juridisch betoog verwacht.

Kern van het argument van Patry is de constatering dat de huidige discussie over het auteursrecht door de entertainmentindustrie gemanipuleerd is en weinig met de realiteit van doen heeft. Volgens Patry is de Amerikaanse entertainmentindustrie bewust bezig 'moral panics' te creëren om de aandacht van beleidsmakers en het publiek op haar eigen agenda te vestigen en de voor haar uiterst profijtelijke status-quo (eigenlijk de status-quo van vóór Napster) te handhaven. Zolang dit lukt, bestaat er voor de entertainmentindustrie weinig noodzaak om haar eigen businessmodellen aan de realiteit van de gedigitaliseerde samenwerking aan te passen.

Volgens Patry - en hij is bij lange na niet de enige waarnemer van de 'copyright oorlogen' die tot deze conclusie komt - heeft het bewaren van de auteursrechtelijke status-quo en het versterken van de bestaande restrictieve wet- en regelgeving, echter geen invloed op innovatie van buitenstaanders. Patry concludeert dat de entertainmentindustrie het oorspronkelijk ter bevordering van innovatie, cultuur en kennis gecreëerde auteursrecht structureel misbruikt om haar eigen concurrentiepositie te verbeteren en hij suggereert dat het tijd is om deze misbruik te bestraffen en het auteursrecht compleet te herzien.

Patry sluit zich hiermee aan bij een groeiende groep van academici, experts en beleidsmakers (waaronder de door hem tot voorbeeld verheven Vivianne Reading) die ervoor pleiten het auteursrecht beter bij de beleving van consumenten aan te laten sluiten. Volgens Patry zijn het de consumenten - en niet het auteursrecht die de dienst uitmaken: Consumers are king, not control, not copyright and not content. Without consumers, copyrights and content have no economic value. Copyright is not fairy dust, vesting everything it touches with magical economic value. Rather economic value is derived form buyer's willingness to pay for a product or service.

Dat we in Nederland desondanks een non-discussie over een 'downloadverbod' aan het voeren zijn, is volgens Patry te verklaren door het feit dat we ons een collectieve morele paniek hebben laten aanpraten.

Leesbaarheid | +++++
Theoretisch belang | ++++
Praktische bruikbaarheid | +++