De zes jonge wetenschappers die het boek 'In de toekomst is alles fantastisch' hebben geschreven blijven gelukkig iets dichter bij huis. In acht hoofdstukken over hersenonderzoek, stamceltherapie, vrijwilligerswerk en meer bespreken ze een aantal mogelijke toekomstscenarios op basis van de techniek en kennis van vandaag. De auteurs laten met dit boek zien dat wetenschap niet saai en stoffig is.

In het eerste hoofdstuk beschrijft Tim van Opijnen de achtergronden en kansen van een snel verspreidende grieppandemie in 2015. Ebola, SARS, Aids en de vogelgriep passeren de revue maar de good-old influenza lijkt nog het meest gevaarlijk. Zeker omdat de schatting is dat in 2030 meer dan 65% van de wereldbevolking in steden woont waardoor een ziekte razendsnel om zich heen kan grijpen. Deborah Alfarez neemt in het tweede hoofdstuk de hersenen van 2015 onder de loep. De 100 miljard hersencellen van je brein zijn immers bepalend voor alles in je leven. Wees er maar zuinig op dus.

Hoewel .. tot zo'n tien jaar geleden was de heersende gedachte dat de hersens bij het bereiken van volwassenheid niet meer veranderen. De afgelopen jaren blijkt er toch continu vernieuwing plaats te vinden: neurogenese. Het brein kan zich aanpassen aan zijn omgeving. Je kunt delen van hersenen naar believen trainen of onderdrukken en wie weet straks op bestelling. In het derde hoofdstuk loopt Nederland straks wereldwijd voorop met natuurontwikkeling. En wat is natuur dan nog in dit land?

Gelukkig iets meer dan een heuvel met wat villaatjes ertegen. Bregje van Wesenbeeck bespreekt de waarde van natuur en kunstgras in zee. Nadine Vastenbouw gooit het over een ander boeg en bespreekt in het volgende hoofdstuk de mogelijkheid van een stamcelbank. Ze doet uit de doeken wat stamcellen precies zijn en techniche beperkingen van klonen. Yuri Matteman laat in hoofdstuk vijf de speltheorie los op het sociale gezicht van Nederland in 2015. Het hoofdstuk sluit naadloos aan bij het kabinetsbeleid van de afgelopen jaren waarin het hameren op eigen verantwoordelijkheid zoals bij de zorg hand in hand gaat met bevorderen een niet-professioneel vangnet van vrijwilligers en verenigingen.

In hoofdstuk zes laat Frank Nuijens zien dat een toekomst waarin we continu gemonitord worden door een Big Brother dichterbij is dan je denkt. Gelukkig biedt Berber Rouwe in het volgende hoofdstuk een oplossing voor iedereen die graag vlees eet maar niks heeft met de bioindustrie. In 2015 kweek je gewoon je eigen gehakt op de keukentafel. Tim van Opijnen en Nadine Vastenbouw sluiten het boek af met een hoofdstuk over het bouwpakket mens waarbij virussen een belangrijke rol kunnen spelenin de toekomst als drager van nieuw DNA.

De eindconclusie is dat het jaar 2015 veel sneller dichterbij komt dan je denkt. De enorme toename van wetenschappelijke kennis vindt ook steeds vaak een commerciele uitlaatklep waarbij startups op snel groeiende markten als stamcellen en kweekvlees duiken. De auteurs slaan met boek een belangrijke brug tussen wetenschappelijk onderzoek en populaire cultuur.

Leesbaarheid | +++++
Theoretisch belang | ++
Praktische bruikbaarheid | +++

Recensent: Geert Wissink